Ik ben niet zuiver omdat ik mij onthoud.
Ik ben zuiver omdat ik mij toesta
volledig mens te zijn.
Zuiverheid komt niet voort uit regels.
Niet uit wat ik vermijd, verbied of afzweer.
Geen vlees, geen seks, geen wijn, geen vreugden.
Dat zijn slechts geboden
waar het ego houvast zoekt.
Maar de ziel kent geen regels.
De ziel fluistert zacht:
Wees aanwezig in wat je eet.
Wees liefdevol in hoe je deelt.
Wees wakker in wat je kiest.
Mijn lichaam is een tempel.
Mijn verlangens zijn wegwijzers.
Mijn emoties zijn deuren.
Mijn aanrakingen spiegels.
Elke ademtocht is een gebed.
Het ego wil regels.
Het ego wil beheersen, controleren.
Maar de ziel fluistert:
Laat alles er zijn.
Niets is te klein.
Niets is te groot.
Alles wat jij beleeft is heilig.
Zo wordt het leven zelf mijn inwijding:
in de pijn én in de vreugde,
in stilte én in aanraking,
in vallen én in opstaan.
Ik leef niet om het mens-zijn te overstijgen.
Ik leef om het mens-zijn te doorléven.
En daarin vind ik de zuiverste spiritualiteit:
Liefde. Aanwezig. In alles wat is.
Christel Potasse
