Iedereen heeft het erover:
ontwaken van binnenuit.
Maar wat betekent dat eigenlijk?
Voor mij betekent het dit:
dat je emotioneel, mentaal, fysiek en energetisch hebt opgeruimd
tot op celniveau
zodat er ruimte ontstaat.
Ruimte voor je hogere zelf.
Voor je overziel(en).
Om je volledig te bewonen.
Niet af en toe.
Niet via een lijntje omhoog.
Maar hier.
In je lichaam.
In dit leven.
Dit proces is een terugkeer
van hoofd naar hart.
Jarenlang leefden we vanuit het hoofd.
Analyseren. Begrijpen. Verklaren. Controleren.
Ook spiritualiteit werd iets wat we snapten
in plaats van iets wat we leefden.
Maar ontwaken van binnenuit
is niet nog iets om te begrijpen.
Het is het moment waarop het hoofd leert zakken.
In het hart.
In het lichaam.
Waar weten plaatsmaakt voor voelen.
Waar denken verzacht.
En het hart weer mag leiden.
Het hoofd verdwijnt niet
het komt in dienst van het hart.
En precies daar ontstaat belichaming.
Ontwaken van binnenuit betekent
dat je je werkelijke zelf belichaamt.
Heaven and Earth united.
Niet als concept,
maar als geleefde realiteit.
Het betekent dat het lijntje van boven-
jouw hogere zelf, je essentie –
niet langer iets is waar je contact mee maakt,
maar iets wat in je landt.
Zodra het volledig kan zakken in je lichaam,
heb je het lijntje niet meer nodig.
Dan ben je het.
Dan belichaam je het.
Dat is een andere manier van gegrond zijn
dan we ooit leerden.
Niet “nuchter”
of met beide benen op de grond,
maar geworteld in de Aarde
én tegelijkertijd verbonden met het eenheidsveld.
Met het Al.
Met Alles-wat-is.
Dit is niet iets wat je met je hoofd begrijpt.
Dit voel je in je hart.
In je buik.
Het is de verschuiving
van actie naar zijn.
Pas dan ontstaat werkelijke gronding:
Aarde en Universum die samenkomen in jou.
Maar voordat je daar bent,
gaat er vaak een diep proces aan vooraf.
Het opruimen
of liever gezegd: het de-programmeren
van oude programma’s, overtuigingen
en opgeslagen emoties op celniveau.
En dat gebeurt zelden in één keer.
Elke laag die je loslaat,
vult zich met bewustzijn.
Met liefde.
Met licht.
Dit proces kan pijnlijk zijn.
Vermoeiend.
Ongemakkelijk.
Het is niet iets wat je “even” doet.
Het vraagt vertrouwen.
Overgave.
En het loslaten van het idee
dat heling binnen een bepaalde tijd klaar moet zijn.
Het is een oude huid die je aflegt.
En dat kost tijd.
Dit vraagt om stilte.
Niet doen, maar leren voelen.
De beweging van binnenuit volgen.
Je lichaam laten leiden…
en je hoofd laten volgen.
Het is het de-programmeren van een mind
die jarenlang op controle draaide,
naar een staat van overgave.
Waar higher mind en lichaam
weer in balans komen.
En hoe meer je landt in je lichaam
écht landt
hoe meer vrede je in jezelf ervaart.
Hoe meer uitlijning.
Hoe meer magnetisme.
Hoe duidelijker je je purpose voelt.
En hoe makkelijker je daar ook naar gaat leven.
Het is de verschuiving
van doen naar zijn,
van controle naar overgave,
van denken naar voelen.
Ontwaken van binnenuit
is thuiskomen in jezelf.
En vaak
precies op het moment dat je denkt
nu ben ik er
begint iets nieuws.
Dan volgt de opbouw van je werkelijke zelf.
Met uitdagingen die anders aanvoelen
dan de uitdagingen die je tot nu toe kende.
Geen uitdagingen om te overleven,
maar uitnodigingen
om je eigen grootsheid te omarmen
en verder te ontwikkelen.
Niet vanuit ego,
maar vanuit verbinding
met het eenheidsveld.
Wetende
dat we allemaal één zijn.
